www.phrachaokrungthon.com

เกริกก้องคู่แผ่นดิน

ทุกสรรพสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วบนโลกนี้ มิได้อยู่ยั่งยืนยงชั่วนิรันดร เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วตายไปในที่สุด ซึ่งก็เป็นไปตามวัฏสงสาร กฎเกณฑ์ของธรรมชาติ หรือวงจรแห่งชีวิตนั่นเอง จะเห็นว่าสิ่งมีชีวิตบางจำพวกตายแล้วก็แล้วกันไป เช่น สัตว์เดรัจฉาน พืช ถึงแม้ความคิดถึงคะนึงหาจะมีอยู่บ้าง ทว่ามิเท่ามนุษย์ด้วยกัน

มนุษย์ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์พิเศษ คือเป็นสัตว์ที่สามารถฝึกได้ มนุษย์พอฝึกเริ่มเรียนรู้แล้ว ย่อมมีปัญญาเพิ่มพูนขึ้น มีความคิดสร้างสรรค์ ประดิษฐ์สิ่งต่างๆ ได้ มีความเจริญทั้งในทางนามธรรม และวัตถุธรรม เมื่อฝึกฝนพัฒนาตนดีแล้ว จึงทำให้มนุษย์กลายเป็นสัตว์ที่ประเสริฐที่สุด ไม่ว่ามนุษย์คนนั้นจะร่ำรวยล้นฟ้า หรือแม้นแต่ยาจกยากจนเข็ญใจสักปานใดก็ตาม ล้วนได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์ทั้งหมดทั้งสิ้น

ฉะนั้น ขณะยังมีชีวิต จึงควรประพฤติตนให้สมกับฐานะเกียรติภูมิของมนุษย์ บางคนสักแต่ว่าได้เกิด เวลาตาย ก็ตายแล้วตายเลยไม่เหลืออะไรไว้ให้พอจดจำ เกิดมาดูโลกกับเขาไปอย่างนั้น ดำเนินชีวิตไปวัน ๆ ตั้งแต่วัยหนุ่มสาว จนเฒ่าชะแลแก่ชรา ไม่คิดจะทำความดี ไม่ได้มีผลงาน ไม่ได้สร้างสรรค์สิ่งดี ๆ มีคุณค่าไว้ในแผ่นดิน ชีวิตเกิดมาจ้องแต่จะล้างผลาญ ผลาญพ่อแม่พี่น้อง ผลาญธรรมชาติ บางคนทำสิ่งเลว ๆ ขึ้นเหลือเกิน เอาเปรียบเพื่อนร่วมชาติ ผลาญประเทศจนแทบจะไม่เหลือแผ่นดินให้อยู่อาศัย เกิดมาเพื่อเห็นแก่ตัวโดยแท้ คนจำพวกนี้ เมื่อเขาอำลาโลกไปแล้ว ก็สักแต่ว่าตาย ไม่มีสายใยแห่งความผูกพันใด ๆ กับใคร ๆ ทั้งสิ้น ไม่มีคนคิดถึง ไม่มีคนคะนึงหา ตายไปพร้อมกับคำสาปแช่ง ประเภทตายแล้วตายเลย ดับสูญกระทั่งชื่อเสียงเรียงนาม ประหนึ่งว่ามิได้เคยกำเนิดเกิดมาบนโลกแห่งนี้ด้วยซ้ำไป

แต่ก็มีบางคน (ส่วนน้อย) แม้จะสิ้นชีวิตไปแล้วหลายร้อยหลายพันปี ชื่อเสียงเรียงนาม คุณงามความดีทั้งหลายที่ได้สร้างสมไว้ดีแล้วนั้น ยังส่องประกายแวววับให้พวกเราคนยุคปัจจุบันได้สัมผัสแสงสว่างแห่งความภาคภูมิใจมิรู้คลาย คนเช่นนี้นับว่าหายากนัก หากเป็นสามัญชนอย่างเราๆ ทั่วไป ก็พูดได้ว่า แทบพลิกแผ่นดินหากันเลยทีเดียว นาน ๆ คนเช่นนี้ จะอุบัติขึ้นในโลกสักท่านสองท่าน ให้เราชาวโลกได้ชื่นชมกัน

โดยเฉพาะ มหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งสยามประเทศ (ประเทศไทย) สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ถึงแม้นพระองค์จะทรงสิ้นพระชนม์ล่วงแล้วสองร้อยกว่าปีก็ตาม สิ้นชีพหาได้สิ้นชื่อไม่ ยิ่งนานวันมากขึ้นเท่าใด ดูเหมือนพระนามจะยิ่งอมตะนิรันดร

อันที่จริง ก่อนที่พระองค์จะเป็นพระเจ้าแผ่นดินปกครองสยามประเทศ เป็นพระมหากษัตริย์ชาตินักรบ พระองค์ก็มิได้วิเศษวิโสมาจากไหน เป็นเพียงลูกสามัญชนคนธรรมดา มีบิดาเชื้อสายจีน มารดาเป็นหญิงไทยพื้นบ้าน แต่ด้วยบุญพาวาสนาส่ง มีเจ้านายใจดีรับอุปการะเลี้ยงดู และคอยหยิบยื่นโอกาสดี ๆ ให้ เมื่อบวชเรียนจนจบครบขบวนความ ได้เข้ารับราชการ ไต่เต้าไปจนถึงตำแหน่ง เจ้าพระยาวชิรปราการ ตราบจนกู้เอกราชให้กับชาติไทยสำเร็จ จึงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ ทรงพระนามว่า สมเด็จพระศรีสรรเพชญ์ที่ ๘ หรือสมเด็จพระบรมรามาที่ ๔ แต่ประชาชนยังนิยมเรียกพระองค์ ในตำแหน่งเดิมว่า พระเจ้าตากสิน และทรงสถาปนากรุงธนบุรี ขึ้นเป็นราชธานีสืบต่อไป

พระองค์ทนทุกข์ยาก สู้ทำศึกสงครามเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเพื่อกอบกู้ชาติไทยคืนจากพม่า กู้ศักดิ์ศรีให้กับคนไทยสมความภาคภูมิ ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์มีแต่ศึกสงคราม ทั้งศึกภายในและศึกภายนอกประเทศ แทบหาความสงบสุขส่วนพระองค์มิได้เลย ทรงทำเพื่อคนไทย เพื่อแผ่นดินไทยโดยแท้ พระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่ทรงทำไว้กับแผ่นดินนี้ อเนกอนันต์เกินกว่าจะทดแทนพระคุณให้จบสิ้นเพียงชาตินี้ชาติเดียวได้ มหาวีรกษัตริย์ยอดอัจฉริยะ ที่แม้แต่ความตายก็ไม่อาจหยุดยั้งพระองค์ไว้ได้ พระองค์ถือกำเนิดเกิดมาเพื่อสิ่งนี้โดยแท้ พระเกียรติคุณของพระองค์ ความดีงามอันยิ่งใหญ่ พระอัจฉริยภาพ ยังคงสถิตอยู่ในใจคนไทยเสมอมา และตลอดไป แม้พระองค์สิ้นพระชนม์สองร้อยกว่าปีแล้วก็ตาม แต่อนุภาพแห่งคุณงามความดีของพระองค์ ยังคงเปล่งรัศมีแวววับ ส่องแสงพาดผ่านหัวใจพวกเราคนไทยยุคปัจจุบันได้อย่างแจ่มแจ้งชัดเจน……..!!!!!

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *