www.phrachaokrungthon.com

ต้องคิดสิ!!!

ต้องคิดสิ!!!

เข้าสู่ปีพุทธศักราช ๒๕๖๓ ข้าพเจ้ามีความมุ่งมั่นตั้งใจและพยายามอย่างมาก ในการหาช่องทางทำมาหากิน เพิ่มรายได้ให้กับตัวเอง เพื่อนำเงินไปใช้จ่ายดูแลสวนป่าขนาดย่อม บนเนื้อที่โฉนดประมาณ ๗ ไร่ ในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยมีวัตถุประสงค์เพิ่มพื้นที่สีเขียว ช่วยกรองมลพิษ ปอดสะอาดแบบไม่พึ่งพาเครื่องฟอก สร้างระบบนิเวศให้สมดุลให้เป็นแหล่งเรียนรู้ของผู้คนในชุมชน และอีกประการหนึ่ง คราใดที่ญาติสนิทมิตรสหายเกิดอาการเหนื่อยหน่าย ท้อแท้ อ่อนล้า หมดแรง สิ้นหวัง ขาดกำลังใจ อันเนื่องมาจากวิถีผู้คนในเมืองใหญ่ ชีวิตต้องดำเนินไปแบบรีบเร่ง ดิ้นรน ตรากตรำทำงานหนัก ต่อสู้ชิงดีชิงเด่นแก่งแย่งแข่งขันกันอยู่ตลอดเวลา เพื่อให้ตัวเองและองค์กรอยู่รอด ด้วยเหตุฉะนี้“ไร่เกาะบ่อรัง”และข้าพเจ้าจึงอยากช่วยแบ่งเบาช่วยผ่อนคลาย เพื่อเป็นการตอบแทนคุณชาติแผ่นดินถิ่นอาศัย ที่ช่วยเหลือเอื้อโอกาสอันดี ซึ่งเป็นที่มาของการสร้างเสริมสะสมบุญบารมี ได้ทำความดีเต็มกำลังสติปัญญาความสามารถและเป็นการตอบแทนพระคุณญาติสนิทมิตรสหายที่คอยหยิบยื่นน้ำจิตน้ำใจ ชี้แนะช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกันเสมอมา แม้จะเป็นช่วงระยะเวลาชั่วครั้งชั่วคราวก็ตามแต่ก็ยังดีกว่าแบกภาระหรือของหนักติดตัวอยู่ตลอดเวลามิใช่หรือ ที่นี่จะเป็นจุดพักกายพักใจที่ดีและปลอดภัยที่สุด จะช่วยซ่อมเสริมแต่งเติมกายใจให้กลับมามีพลังที่เข้มแข็งพร้อมสู้ทุกสถานการณ์ เพราะข้าพเจ้าปรารถนาให้เป็นไปเช่นนั้น แต่ด้วยวัยกำลังเข้าสู่เส้นทางชีวิตหมายเลข ๕ ลูกหลานเหลนในสังกัดเห็นแล้วให้รู้สึกเป็นห่วงเป็นใย ต่างถามไถ่เป็นเสียงเดียว “จะไหวเหรอ”หลังฟังคำกึ่งถามกึ่งเตือนของคนในครอบครัว ข้าพเจ้าเริ่มศึกษาพินิจพิจารณาตัวเองอย่างหนัก ตรวจเช็คจากสภาพร่างกายภายนอกและปัจจัยอื่นๆ ร่วมด้วย ได้คำตอบกึ่งสู้กึ่งถอย “ไม่น่าจะไหวหรอก” แต่ด้วยถูกฝึกระเบียบวินัยความเข้มแข็งอดทนมาตั้งแต่เด็ก มีหรือจะยอมงอมืองอเท้ารอรับชะตากรรม “สู้เท่านั้นถึงจะชนะ”ด้วยสังขารอายุวัยขนาดนี้ ทำงานหารายได้จากช่องทางไหนได้บ้าง ประเภทงานหนักใช้กำลัง…ต้องใช้สายตา พบปะพูดคุยกับผู้คนจำนวนมาก งานล่วงเวลาอดหลับอดนอน ข้าพเจ้าไม่น่าทำได้ ฝืนทำ…ขืนทำ ตายก่อนวัยอันควรแน่นอน แล้วอย่าคาดหวังนักปราชญ์บัณฑิตจะกล่าวสรรเสริญ ชาวโลกจะชื่นชมยกย่องว่า “ขยันทำมาหากินจนตัวตาย”ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ท่านเหล่านั้นอาจกล่าวเบาๆลอยๆพอได้ยิน “วัยหนุ่มสาวมัวทำอะไรอยู่ อายุมากปูนนี้แล้วจึงค่อยคิดทำมาหากิน” ให้นึกสมเพชเวทนาเป็นที่สุด ขอขอบพระคุณญาติสนิทมิตรสหาย ที่ช่วยแนะนำคิดหาช่องทางการสร้างรายได้อันเหมาะสมแก่วัย เสียงสนับสนุนส่วนใหญ่ให้ขายสินค้าทางออนไลน์ประเภท เครื่องสำอาง แฟชั่นเสื้อผ้ากระเป๋า อาหารเสริม และอื่นๆ โดยให้เหตุผลประกอบ ยกข้อดีข้อเสียการค้าขายออนไลน์ออกมาให้เห็นภาพชัดเจน ลงทุนน้อยไม่ต้องเช่าพื้นที่ แค่มีคอมพิวเตอร์อินเตอร์เน็ตก็สร้างร้านค้าของตัวเองได้แล้ว ไม่ต้องมีหน้าร้านไม่ต้องมีพนักงานก็สามารถขายสินค้าได้ การชำระเงินผ่านระบบออนไลน์ สะดวกสบายทุกอย่าง แล้วลดการเสี่ยงด้วยการเจรจาขอเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าจากโรงงานหรือผู้ผลิตโดยตรง ในกรณีที่มีความคุ้นเคยหรือรู้จักกับเจ้าของโรงงานหรือผู้ผลิตเป็นการส่วนตัว หลังจากฟังคำแนะนำจากญาติสนิทมิตรสหาย ข้าพเจ้านำคำพูดคำแนะนำเหล่านั้นกลับไปขบคิดทบทวนวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาตลอดหนึ่งสัปดาห์เต็ม เมื่อความคิดเดินทางมาถึงที่สุด ข้าพเจ้าเริ่มมองเห็นแสงสว่างบนเส้นทางชีวิตหมายเลข ๕ นั่นแล้ว บริหารจัดการชีวิตอย่างไรให้เกิดความสมดุลได้มากที่สุด มนุษย์มีชีวิตอยู่ได้ด้วยอาศัยปัจจัย ๔ คือ อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค นี่คือความสำคัญความจำเป็นขั้นพื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนต้องขวนขวายหาเอาเอง เพื่อให้มีชีวิตรอดตลอดอายุขัย เพราะส่วนสำคัญและจำเป็นที่สุดเหนือสติปัญญาความสามารถของมนุษย์ โลกได้จัดสรรจัดการไว้รองรับเพื่อหล่อเลี้ยงขันธ์ ๕ มนุษย์เรียบร้อยแล้ว ส่วนประกอบของโลกแบ่งเป็น ๔ ส่วนใหญ่ๆ ดังนี้ ๑. ธรณีภาค (Lithosphere) คือ ส่วนที่เป็นดิน หิน แร่ ที่เป็นส่วนประกอบของเปลือกโลกและเนื้อโลกส่วนบน ๒. อุทกภาค (Hydrosphere) คือ ส่วนที่เป็นน้ำ ทั้งน้ำทะเล ทะเลสาบ และแม่น้ำ ๓. บรรยากาศ (Atmosphere) คือ ส่วนที่เป็นอากาศห่อหุ้มโลก ๔. ชีวภาค (Biosphere) คือ ส่วนที่เป็นสิ่งมีชีวิตทุกชนิด หากมนุษย์รู้จักใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างรู้ค่าเท่าที่จำเป็น ช่วยกันดูแลรักษาปกป้องและสร้างเสริมในส่วนที่ใช้ไป เพียงเท่านี้มนุษย์โลกอยู่ได้แล้ว เพราะมนุษย์เกิดมาเพื่อพัฒนาตัวเอง…พัฒนาจิตใจให้มีคุณธรรมสูงยิ่งๆขึ้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อกอบโกยเป็นทาสรับใช้ ดิ้นรนแสวงหาสิ่งต่างๆมาบำรุงบำเรอกิเลสตัณหาราคะให้มีพลังอยู่เหนือจิตของตัวเองเมื่อรู้เช่นนี้แล้วยังจะอะไรมากมายกับชีวิตไปอีก ลดความต้องการความอยากให้น้อยลงดีกว่า(ไหม) การมีชีวิตทุกข์ยากลำบากเช่นทุกวันนี้ เพราะมนุษย์ดำรงชีวิตเกินความความจำเป็น…เกินความพอดี ทำลายชีวิตทำลายธรรมชาติทั้งทางตรงและทางอ้อม หวังความสุขความสะดวกสบาย…ความอยากได้ใคร่ดี ทรัพย์สินเงินทอง ยศตำแหน่ง คำสรรเสริญเยินยอจากผู้คนรอบข้าง ด้วยรู้ทั้งรู้แม้จะมีความสุขอันเกิดจากความสะดวกสบาย การมียศตำแหน่งหน้าที่ทางการงานใหญ่โต มีทรัพย์สินเงินทองสนองกิเลสตัณหาราคะได้มากมายสักเพียงใดก็ตาม ตราบนั้นก็ยังหาความสุขหาจุดสิ้นสุดของความอยากไม่เจอ เพราะความสุขแท้จริง ไม่ได้อยู่ที่ความสะดวกสบาย ยศถาบรรดาศักดิ์ ตำแหน่งหน้าที่ทางการงาน ทรัพย์สินเงินทอง หรือคำสรรเสริญเยินยอจากผู้คนรอบข้าง แต่อยู่ที่ความพอใจในชีวิตของเราที่มีที่เป็นอยู่…นั่นต่างเล่า เมื่อความคิดตกผลึก แต่นี้ต่อไปใครอะไรยังไงก็ช่าง ข้าพเจ้าขอทำชีวิตนี้ให้มีกำไร ให้มีแต่คำว่าได้กับได้เท่านั้น ขั้นตอนวิธีดำเนินการไปสู่เป้าหมายดังกล่าวไม่ได้ยุ่งยากซับซ้อนอะไรมากนัก เพียงแต่ข้าพเจ้าพลิกฝ่ามือแล้วจัดลำดับความคิดเสียใหม่ คุณงามความดี บุญกุศลบารมี จะหลั่งไหลมารวมกองรองรับในทุกสถาน สิ่งที่ข้าพเจ้ากำลังจะทำไม่ต้องใช้เงินซื้อ ไม่ต้องออกแรงจนสุดกำลัง ไม่ต้องดิ้นรนแสวงหาจากที่ไหนๆ เพราะสิ่งนั้นถูกผูกติดตัวข้าพเจ้ามาตั้งแต่เกิด แทรกอยู่ในทุกอณูของร่างกายก็ว่าได้จึงขอสู้ในรูปแบบของตัวเอง ตามความถนัดชํานิชํานาญ ทำตามกำลังสติปัญญาความสามารถที่มี นั่นคือการ “ขายตัว…ขายชาติ”ก่อนอื่นขอกำหนดนิยามความหมายของคำว่า“ขายตัว” ในที่นี่ข้าพเจ้าหมายถึง ขายความคิดอ่าน ขายความเป็นตัวตนเนื้อแท้แก่นแท้ของตัวเอง “ขายชาติ” ในที่นี่หมายถึงขายความเป็นไทย ให้ประชาชนคนในชาติและชาวโลกได้รับรู้ว่าประเทศไทยมีดีไม่แพ้ชาติใดในโลก ของดีของไทยมีอยู่มากมาย ขายเท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด มีแต่เพิ่มทวี ยิ่งนานวันกลับยิ่งเพิ่มคุณค่ามากขึ้น มีแต่ได้กับได้ แถมมีให้ลูกหลานเหลนได้เก็บดอกเก็บผลรับประทานทั้งปีทั้งชาติ รับไม้ต่อจากรุ่นสู่รุ่นสืบเนื่องยาวนานไปตลอดขอยกตัวอย่างของดีของไทยมานำเสนอ เช่น โขน หุ่นละครเล็ก วัดวาอาราม ภาพจิตกรรม บ้านเรือน การไหว้ที่อ่อนช้อยอ่อนโยน รอยยิ้มอันงดงาม พูดจาไพเราะอ่อนหวาน สุขุมเยือกเย็นมีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่น เสียสละ อดทน มีจิตใจเคารพนบน้อมกตัญญูต่อผู้มีอุปการคุณและผู้อาวุโสกว่า ดำเนินชีวิตอยู่ในกรอบแห่งศีลธรรม คุณธรรม ไม่ประมาท การแต่งกายประณีตเรียบร้อย แม้แต่เรื่องอาหารการกิน ใส่ใจทุกขั้นตอนวิธีการปรุงและพิถีพิถันในการคัดสรรแต่สิ่งดี ๆ มีประโยชน์เพื่อนำมาปรุงเป็นอาหารรับประทาน ตามแบบวิถีชีวิตอันเรียบง่าย อยู่บนพื้นฐานของความพอเพียง พอมี พอกิน พอใช้ เป็นหญิงรักนวลสงวนตัว เป็นชายถือสัตย์เข้มแข็งอดทน เมื่อประชาชนคนไทยรับรู้ และเข้าใจในความเป็นชาติไทยอย่างละเอียดลึกซึ้งแล้ว มั่นใจว่าจะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน รักชาติแผ่นดินมากขึ้น และเกิดความภาคภูมิใจในชาติพันธุ์ของตัวเองมากขึ้น ชาติไทยดำรงคงอยู่บนแผ่นดินนี้ได้ เพราะมีโครงสร้างรากฐานอันมั่นคงแข็งแกร่งช่วยค้ำยัน นั่นคือ สถาบันชาติแผ่นดิน สถาบันพระพุทธศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์สามเสาหลักสำคัญ สามสถาบันหลักของชาติ คือสิ่งที่คนรุ่นใหม่คนยุคปัจจุบันเราท่านทั้งหลายต้องศึกษาทำความเข้าใจให้ละเอียดลึกซึ้งในเวลานี้…เดี๋ยวนี้ด้วย หากพากันหลงลืมติดยึดกระแสโลกอย่างมัวเมา เชื่อฟังชื่นชมผู้คนได้ทั้งโลกยกเว้นลมหายใจตัวตนบรรพชนอันเป็นรากเหง้าของตัวเอง ตัดสินใจอะไรโดยใช้สายตาและความรู้สึกไม่มีวันที่จะได้คำตอบถูกต้องตรงตามความเป็นจริง ข้าพเจ้าอาจดูโง่งมงาย หรืออาจกำลังเป็นที่สงสัยของผู้คน ว่าในศีรษะของข้าพเจ้ามีสมองไว้เพื่อทำอะไรโลกล้ำหน้าไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้ว ยังคิดอ่านทำการเหมือนย่ำเท้าอยู่กับที่ เกิดผิดที่ผิดทางหลงยุคหรือเปล่า ขอกราบเรียนอธิบายอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าคิดไม่ผิดและไม่ใช่คนหลงยุคอย่างแน่นอน และต้องถือกำเนิดเกิดบนประเทศแผ่นดินไทยนี้เท่านั้น ถ้ายังรักกันอยู่…ปรารถนาดีต่อกันอย่างจริงใจ โปรดจงเชื่อมั่น บรรพบุรุษของไทยไม่ใช่เก่งกาจเฉพาะการรบทำศึกสงครามปกป้องกอบกู้ชาติแผ่นดินเท่านั้น การวางแผนบริหารจัดการโครงสร้างสังคมประเทศให้อยู่รอดปลอดภัย มองการณ์ไกลทะลุขาดถึง ๕๐๐๐ ปี นั่นเลยที่เดียว ข้าพเจ้ากล้าคิดการใหญ่ กล้าทำกล้าขาย เพราะเชื่อมั่นความดีที่มีอยู่ในตัว เชื่อมั่นในศักยภาพของตัวเองทำแล้วผลประโยชน์ที่ได้รับมหาศาลอย่างแน่นอน สุขกายสบายใจในโลกปัจจุบัน ล่วงลับดับไปภพภูมิสวรรค์ย่อมหวังได้ทำแล้วต้องได้รับการยอมรับ ได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่ามีประชาชนคนทั่วไปจำนวนมากรอคอยเฝ้าติดตามชมผลงานด้วยใจจดจ่อและไม่ใช่หวังแค่การยอมรับและมีผู้เฝ้าติดตามจำนวนมากเพียงส่วนเดียว ข้าพเจ้าหวังผลอันสัมฤทธิ์กว่านั้นไปอีก คำทุกคำ การกระทำทุกก้าวย่าง ต้องสามารถเปลี่ยนแปลงความคิดและพฤติกรรมของผู้ติดตามได้ด้วย นี่ต่างหากคือหน้าที่ความรับผิดชอบของข้าพเจ้าในฐานะผู้นำขายตัว…ขายชาติ ตัวจริง!!! ส่วนภาพที่ได้เห็นและได้รับรู้จากข่าวสารตามสื่อต่างๆ อยู่เนื่องๆคนนี้บ้าอำนาจ คลั่งชาติหัวโบราณ กบในกะลาครอบ โง่เง่าเต่าล้านปี คนนั้นหัวรุนแรง ตัวการบ่อนทำลายความมั่นคงของชาติ มีเงินแล้วเอาแต่ใจตัวเอง อยากยืนหนึ่งเหนือแผ่นดิน โดยไม่ศึกษารากเหง้าความเป็นไปเป็นมา บรรพบุรุษต้องสูญเสียอะไรไปบ้างกว่าจะนำพาประชาชนและชาติบ้านเมืองมาถึงจุดนี้ได้ อยากเปลี่ยนแปลงประเทศให้ได้ดังใจตัวเองไปเสียหมดขวางโลกได้ทุกเรื่อง เยาวชนคนรุ่นใหม่ไร้จิตสำนึก ไม่มีสัมมาคารวะ ขาดความอดทนอดกลั้น การงานอาชีพหนักไม่เอาเบาไม่สู้ ยอมจำนนความชั่วขยาดกลัวความดีกราบเรียนตามตรง ข้าพเจ้ารับรู้รับฟังแล้วให้รู้สึกเสียใจ…เสียดายได้เกิดเป็นมนุษย์สุดประเสริฐทั้งที ความรู้ความสามารถมากมี ทรัพย์สินเงินทองล้นเหลือ คิดอ่านทำการได้เพียงแค่นี้หรือ คับแคบตื้นเขินเห็นแก่ตัวเกินไปหรือไม่ ข้าพเจ้าไม่ได้กล่าวโทษโกรธใครเป็นการเฉพาะเจาะจง เพียงแต่รู้สึกเสียใจ…เสียดายชาติกำเนิด สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ว่า “การได้อัตภาพเป็นมนุษย์นั้นแสนยาก” แต่การเกิดมาแล้วดำเนินชีวิตให้ถูกต้องตามครรลองคลองธรรมนั้นยากยิ่งกว่า เพราะการดำเนินชีวิตบนความประมาทลุ่มหลง ไม่ถูกต้องตามครรลองคลองธรรมย่อมนำพาชีวิตภพชาติปัจจุบันให้ตกต่ำล่มจมนอนเนื่องอยู่ในกองทุกข์ในอนาคตที่จะมีโอกาสกลับมาเกิดเป็นมนุษย์นั่นยากยิ่งไปอีกใคร่ปรารถนาชีวิตให้เป็นไปเช่นไร…ลองคิดทบทวนไตร่ตรองดูให้ดีเถิด ก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรลงไป จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลัง ตำแหน่งผู้นำไม่ใช่แค่นำหน้ากล้าเผชิญต้องนำพามวลมหาประชาชนผู้ติดตามก้าวเดินอย่างถูกต้องถูกธรรมจนถึงจุดหมายปลายทางอย่างปลอดภัย ผู้นำในมุมมองของข้าพเจ้า เปรียบเสมือนการเลือกรับประทานทุเรียนในแบบที่ชอบ ข้าพเจ้าชอบรับประทานทุเรียนกรอบนอกนุ่มใน เพราะให้ความหวานน้อยกำลังดี โชยกลิ่นอ่อนๆพอให้สัมผัสได้ เวลารับประทานรู้สึกเคลิ้มในรสชาติ หอมอร่อยหวานนุ่มละมุนละไม ประเภทสุกมากจนเนื้อเละ หรือแข็งเป๊กนิ้วกดไม่ลง แบบนี้ต้องโบกมือขอลาก่อน ไม่ไหว…รับประทานไม่ได้จริงๆ เฉกเช่นเดียวกันกับภาวะความเป็นผู้นำ สามารถวัดค่าได้จากกริยามารยาท ความอ่อนน้อมถ่อมตน หลายท่านมีความเข้าใจว่าผู้นำต้องมีความเข้มแข็งเด็ดขาด เนื้อหาคำพูดต้องใช้ศัพท์ชั้นสูง ประมาณว่าวิชาการแม่นไว้ก่อน ใช้คำพูดยากๆ ให้คนฟังเข้าใจยากๆ ภาพออกมาต้องดูเก่งกาจฉลาดเป็นกรดเหนือมนุษย์ทั่วไป จึงจะสามารถปกครองผู้คนจำนวนมากได้ และที่สำคัญผู้นำต้องมาจากผู้ที่มีฐานะทางสังคมดี เช่น ชาติตระกูลดี การศึกษาดี อาชีพการงานดี ฐานะการเงินดี หากคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กล่าวมาแล้ว ถือว่าบุคคลนั้นเป็นคนดีคนเก่งเหมาะสมที่จะเป็นผู้นำอย่างยิ่ง นี่คือสูตรสำเร็จชีวิตของมนุษย์ยุคปัจจุบัน ซึ่งโดยมากไม่ได้ศึกษาข้อมูลที่มาของคำว่า “ฐานะทางสังคมดี” ท่านเหล่านั้นได้ฐานะทางสังคมมาได้อย่างไร…ด้วยวิธีที่ถูกต้องถูกธรรมหรือไม่ จะมีสักกี่คนฉุกคิดในประเด็นนี้ข้าพเจ้าอยากกราบเรียนอย่างนี้ว่า บุคคลผู้มีฐานะทางทางสังคมดี ไม่ใช่บทสรุปที่ชัดเจนและเป็นจริงเสมอไป ว่าบุคคลผู้นั้นต้องเป็นผู้นำที่ดีและเก่ง คงเคยได้ยินได้ฟังประโยคที่ว่า “อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ.. แข็งแกร่งแต่ไม่แข็งกระด้าง”เปรียบได้เช่นเดียวกับทุเรียนกรอบนอกนุ่มในนั่นเองนี่แหละคือคุณธรรมประจำใจของผู้นำในทุกระดับชั้น ต้องเป็นผู้ฉลาด เป็นผู้ที่มีสติปัญญามาก เป็นผู้มีดีอยู่ในตัวและมีมากพอ จนก่อเกิดเป็นความภาคภูมิใจในสิ่งที่มีที่เป็นอยู่ จนไม่จำเป็นต้องแสดงพลังอำนาจบาตรใหญ่ ไม่จำเป็นต้องโชว์กล้ามอวดเบ่งใคร ไม่ต้องกดผู้อื่นให้ต่ำเพียงเพื่อความพอใจอย่างผิดๆในชัยชนะที่ไม่มีอยู่จริงเพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจะไม่ยอมให้ใครทำหน้าที่นี้แทนอย่างเด็ดขาดข้าพเจ้าสงวนสิทธิ์ขอ “ขายตัว…ขายชาติ”ด้วยตัวเอง ขาดทุนหรือมีกำไรพร้อมยอมรับสภาพ ขอรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว เดินตามบรรพชนย่อมไม่จนปัญญา “ใครจักใคร่ค้าช้างค้า ใครจักใคร่ค้าม้าค้า”ท่านใดปรารถนาความสุขสงบร่มเย็น โปรดติดตามข้าพเจ้ามา…จะพาไป “ค้าตัวเอง…ค้าชาติ”เป็นการค้าที่ไม่ต้องลงทุนในรูปแบบของเงินหรือทรัพย์สินวัตถุใดทั้งสิ้น เพราะเราท่านทั้งหลายมีลมหายใจเป็นต้นทุนอยู่แล้ว มีเงินมีทรัพย์สินแต่ไม่มีลมหายใจใช่ว่าทำประโยชน์อันใดบนโลกมนุษย์ได้ ฉะนั้นควรใช้ต้นทุนคือลมหายใจที่มีอยู่ ทำชีวิตปัจจุบันให้ดี ให้สมเกียรติชาติภูมิในฐานะที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ได้พบพระพุทธศาสนา ได้อยู่ร่วมชาติแผ่นดินเดียวกับองค์กษัตราธิราชผู้เปี่ยมด้วยทศพิธราชธรรม ประชาชนคนไทยนี้นับว่าเป็นผู้มีบุญหนักหนา ควรใช้ชีวิตบนแผ่นดินพุทธเกษตรให้คุ้มค่า…อย่างรู้คุณค่า สร้างสมคุณงามความดีให้ได้มาก สร้างสมบุญบารมีให้ถึงพร้อม โดยการทำคุณประโยชน์ให้เกิดขึ้นต่อตัวเองต่อครอบครัวและสังคมประเทศชาติให้ได้มากที่สุดเท่าที่กำลังสติปัญญาความสามารถจะทำได้ นี่คือสุดยอดของความเป็นผู้นำ สุดยอดของความเป็นมนุษย์ผู้อยู่เหนือโลกเหนือมนุษย์ทั่วไปอย่างแท้จริง เพราะมนุษย์ผู้ฉลาดย่อมแสวงหาความสุขจากความสงบเรียบง่าย อันเป็นความสุขแท้และยั่งยืน ในขณะเดียวกันต้องสามารถนำพาบุคคลอื่นอีกมากมายพบความสุขสงบนั้นได้ด้วยเช่นกันสำหรับวันนี้ขอยุติการขายไว้แต่เพียงเท่านี้ แล้วกลับมาพบกันใหม่เมื่อชาติต้องการ ขอกล่าวคำว่าขอบคุณและสวัสดี…

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *